Abstrakt

W ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci większość krajów na świecie znajdowała się pod presją, aby zreformować swoje tradycyjne systemy emerytalne w naszych czasach -szybkiego starzenia się społeczeństwa. Skuteczna reforma systemu emerytalnego umożliwiłaby pracownikom pozostanie na rynku pracy po przekroczeniu konwencjonalnego wieku emerytalnego tak długo, jak sobie tego życzą, bez instytucjonalnego ograniczenia ich możliwości i decyzji, co pomogłoby im w zabezpieczeniu zasobów niezbędnych do utrzymania ich społeczno-ekonomicznego dobrobytu w późniejszym życiu. W tym kontekście Japonia zasługuje na szczególną uwagę; przeszła przez najszybsze starzenie się populacji świata w latach 70. i 80. XX wieku, obecnie Japonia znacznie wyprzedza resztę świata w tej zmianie demograficznej. Wśród globalnych poszukiwań skutecznych reform emerytalnych, podczas gdy coraz większa liczba krajów na całym świecie przyjęła `` wolną od wieku '', `` starzejąca się '' Japonia do tej pory przyjęła coś, co można określić jako `` przyjazne starzenie '' „podejście, zwłaszcza w swoich działaniach politycznych w obszarach obowiązkowych emerytur i publicznych programów emerytalnych. Wydaje się, że podejście to przyniosło pozytywne rezultaty; w ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci współczynniki aktywności zawodowej starszych pracowników stale rosły i obecnie są wyższe niż w większości innych krajów rozwiniętych. Podejście to pozostaje również szczególnie ostrożne, jeśli chodzi o wezwanie do drastycznej reformy, takiej jak prywatyzacja, tradycyjnej emerytury publicznej programy. Japońskie „przyjazne dla osób starszych” podejście do reformy emerytalnej może być przykładem dla niektórych innych krajów. Niemniej jednak, konieczna jest ciągła, dokładniejsza i krytyczna analiza skuteczności i długoterminowej trwałości podejścia Japonii, aby inne szybko starzejące się kraje mogły zbadać, czy warto, aby podążały za nimi w przyszłości.

wyjątkowej i bardziej realnej odmiany reform emerytalnych dla