Abstrakt

W Turcji urbanizacja, industrializacja, migracja, nowe możliwości pracy, upowszechnienie się sieci komunikacyjnych, tradycja, system gospodarczy i edukacyjny oraz pojawiające się różnice w strukturze rodziny ujawniły wiele zmian w społecznej, kulturowej i demograficznej strukturze społeczeństwa. Sytuacja ta spowodowała zmianę ilościowej i semantycznej charakterystyki starości. Ponadto problemy związane ze starością, które w przeszłości pozostawały w granicach rodziny, nadal dotykają ogół populacji. W naszym kraju osoby starsze doświadczają problemów społecznych, takich jak brak wykształcenia, wykluczenie z rynku pracy, ubóstwo, nadużycia i zaniedbania, choroby i brak opieki pielęgniarskiej itp. Celem tego badania było ujawnienie problemów i satysfakcji z życia osób starszych w Turcji. W rezultacie starsza populacja Turcji w naturalny sposób ma najwyższy poziom tradycyjnych cech społeczności. Ta sytuacja jest najważniejszym powodem, dla którego młodsze i starsze pokolenia różnią się stylem życia. Starsza populacja musiała żyć w granicach niewystarczających dochodów i ubóstwa, miała formalną edukację, która nigdy nie byłaby zgodna z wymogami współczesnego życia, cierpiała na chorobę i była w stanie tworzyć bierne zachowania wobec innych pokoleń, ponieważ ich wiedza nie nadaje się do współczesnego życia. Ta grupa składa się z pojedynczych osób, którzy są coraz bardziej narażeni na niedbałe i obraźliwe zachowania. Nawet najzdrowszym z nich trudno jest utrzymać codzienne życie bez krewnych. Większość osób starszych pozostaje zdystansowana do wszystkich „nowych” technologii. Zamiast mieć dobre życie, wyjaśniają swoje zadowolenie z życia subiektywnie, z głęboką cierpliwością i zaufaniem wynikającym głównie z ich przekonań i wartości.