Współczesną erę Pakistanu można scharakteryzować oczekiwaniami dojścia do starości, a tym samym długiego życia, głównie dzięki lepszym standardom higieny; stan życia i lepszą opiekę medyczną (Giesler i Krings, 2015). Głos dotyczący starości i technologii jest krytykowany przez różnych autorów i podkreśla się, że korzystanie z technologii jest potrzebą dnia zarówno dla młodych, jak i starszych (Formosa, 2013). Głównym celem tego badania jest poznanie luki między osobami starszymi a wykorzystaniem innowacyjnych technologii w kraju trzeciego świata, takim jak Pakistan. W tym celu obecne badanie sondażowe ma na celu zbadanie wpływu umiejętności czytania i pisania wśród dorosłych przy użyciu technologii. Wiek emerytalny w Pakistanie wynosi 60 lat. Ponadto, według światowego przeglądu populacji, ludzie w tym wieku w 2020 roku stanowią 2,73% całej populacji. Ci starzy obywatele z Islamabadu zostaną wybrani do bieżącego badania, którzy w większości mają podstawowe wykształcenie. Ponadto dane do badania zostały zebrane podczas osobistej wizyty badacza za pomocą ustrukturyzowanego wywiadu (który czasami służył jako kwestionariusz), opracowanego w wyniku intensywnego przeglądu literatury. Rząd Pakistanu oficjalnie nie zapewnia żadnych zajęć dla takich osób, ale zwykle organizuje spotkania domowe w ich wieku. Analiza wykonana na podstawie danych ilościowych. Na podstawie ustaleń wyciągnięto wnioski. Stwierdzono, że większość starszych kobiet wie, jak używać smartfonów w życiu codziennym. Mają lepszą wiedzę na temat korzystania z cyfrowych urządzeń gospodarstwa domowego, a także ułatwiają sobie życie.
Zasady cytowania
Cited by / Share