Artykuł podejmuje problematykę starzenia się w ujęciu filozoficznym i społecznym. Autor stawia tezę, że o ile starość jest przedmiotem refleksji filozoficznej, to jest ona również problemem ludzi odpowiedzialnych za kształt współczesnego życia społecznego. Rozumienie starzenia się i jego społecznych odniesień do osób starszych wynika z przyjętej filozofii życia. Zasadą tego opracowania jest to, że człowiek nie jest tylko ciałem, ale duchem połączonym z ciałem, co poparte jest ilustracjami z przeszłości.
Gdy ciało słabnie, a siły ludzkie słabną, jednostka jako połączenie materii i ducha może być nadal aktywna, użyteczna dla rodziny, bliskich i społeczeństwa.
Artykuł podejmuje problematykę starzenia się w aspekcie filozoficznym i społecznym. Autor stawia tezę, że o ile starość jest przedmiotem refleksji filozoficznej, to jest ona również problemem ludzi odpowiedzialnych za kształt współczesnego życia społecznego. Rozumienie starzenia się i jego społecznych odniesień do osób starszych wynika z przyjętej filozofii życia. Myślą rzewodnią tego opracowania jest założenie, że człowiek nie jest tylko ciałem, ale duchem połączonym z ciałem, co poparte jest ilustracjami z przeszłości.
Gdy ciało słabnie, a siły ludzkie słabną, jednostka jako połączenie materii i ducha może być nadal aktywna, użyteczna dla rodziny, bliskich i społeczeństwa.
Zasady cytowania
Cited by / Share