Abstrakt

Zastanawiając się nad możliwością polityki wolnej od wartości, która jest nieskrępowana żadną epistemiczną moralnością, artykuł ten skupia się na jawnych i ukrytych wpływach związanych z wyborem rządu maltańskiego, aby uzależnić politykę starzenia się od teorii aktywności. Wpływ teorii aktywności na międzynarodową i krajową politykę dotyczącą starzenia się osiągnął bezprecedensowy poziom, gdy Światowa Organizacja Zdrowia, Europejska Komisja Gospodarcza ONZ i Unia Europejska zaczęły bronić koncepcji aktywnego starzenia się jako podstawy polityki dotyczącej starzenia się w swoich organizacjach członkowskich. Opracowano również wskaźnik aktywnego starzenia się w celu ilościowego określenia zakresu, w jakim osoby starsze mogą wykorzystać swój potencjał w zakresie aktywnego stylu życia. Malta również poparła taki etos polityczny iw listopadzie 2013 r. Rząd maltański uruchomił Narodową strategiczną politykę na rzecz aktywnego starzenia się: Malta 2014-2020. Chociaż ta strategiczna polityka z powodzeniem umożliwiła wyższe wskaźniki zatrudnienia, udziału społecznego i niezależnego życia wśród osób w wieku 60+, jednocześnie pominęła heterogeniczność osób starszych pod względem statusu społeczno-ekonomicznego, płci, pochodzenia etnicznego i seksualności. , inwalidztwo. Przeoczono również możliwość stłumienia aktywnego starzenia się przez doświadczenia osób starszych związanych z dyskryminacją ze względu na wiek. Przewiduje się, że druga Narodowa Polityka Strategiczna na rzecz aktywnego starzenia się na Malcie, ukierunkowana na lata 2021-2027, złagodzi te luki poprzez przyjęcie bardziej demokratycznego zrozumienia teorii aktywności i ideałów aktywnego starzenia się.