Przedmiotem analiz były strategie adaptacyjne i przestrzenie nieoczywistego uczenia się osób w wieku 60-79 lat w warunkach pandemii. Celem badań było przedstawienie indywidualnych strategii adaptacyjnych. W wywiadach swobodnych zwracano uwagę na zmiany zachodzące w życiu codziennym, w relacjach z członkami rodziny i społecznością lokalną, na zmiany zachodzące w przestrzeni publicznej, wybrane emocje ważne dla rozmówców oraz aspekty ich aktywności intelektualnej, kulturalnej i społecznej. Izolacja społeczna wywołała różne reakcje osób starszych, od postawy akceptującej - "nic się nie zmieniło, a nawet jest lepiej", przez postawę buntu - "mam tego dość", po fatalizm pomieszany z paniką - "wszyscy umrzemy". W kontekście głównego nurtu rozważań przedstawiono strategie rezygnacji oraz oddolne inicjatywy i akcje społeczne podejmowane w celu wzmocnienia poczucia bezpieczeństwa osób starszych.
Zasady cytowania
Cited by / Share