To be and to become in the old age – andragogical perspective on development

Elżbieta Dubas

doi:10.24917/10.24917/24500232.161.5

Data publikacji : 2019-09-01

Tom 16 Nr 1 (2019)

Być i stawać się w starości - andragogiczna perspektywa rozwoju

Elżbieta Dubas

https://orcid.org/0000-0002-7803-3369

DOI: https://doi.org/10.24917/10.24917/24500232.161.5

Abstrakt

W niniejszym opracowaniu autorka skupia się na zagadnieniach związanych z rozwojem człowieka starszego. Przedstawia rozwój jako proces trwający całe życie, możliwy także w starości, który przejawia się poprzez adaptację, transgresję i transcendencję. Opisuje rozwój w pięciu wymiarach: biologicznym, psychicznym, społecznym, kulturowym i duchowym. Wskazuje na związki między rozwojem a trzema modelami: deficytowym modelem starości, modelem starości aktywnej, rozwojowym modelem starości. Wskazuje na wybrane aspekty rozwoju w starości, które związane są z uczeniem się/edukacją, ukazane z perspektywy andragogiki i geragogiki oraz z wykorzystaniem warstwowej koncepcji rozwoju człowieka Stefana Kunowskiego.

Słowa kluczowe:

starość, rozwój, wymiary rozwoju, modele starości, andragogika

Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Pobierz pliki

PDF – full text (English)

Zasady cytowania

Elżbieta Dubas. (2019). Być i stawać się w starości - andragogiczna perspektywa rozwoju. Exlibris Biblioteka Gerontologii Społecznej, 16(1), 63–79. https://doi.org/10.24917/10.24917/24500232.161.5

Wskaźniki altmetryczne

Cited by / Share