Uczenie się w starości – przypomnienie humanistycznej perspektywy

Elżbieta Dubas

doi:10.57655/EXLIBRIS_1_2023_2

Data publikacji : 2023-09-30

Tom 24 Nr 1 (2023)

Uczenie się w starości – przypomnienie humanistycznej perspektywy

Elżbieta Dubas

https://orcid.org/0000-0002-7803-3369

DOI: https://doi.org/10.57655/EXLIBRIS_1_2023_2

Abstrakt

W tekście podjęto namysł nad uczeniem się w starości jako kategorią badawczą geragogiki. W szczególności została podjęta próba przypomnienia humanistycznej perspektywy uczenia się w starości. Przedmiotem analizy uczyniono funkcje uczenia się w starości. W każdej z nich uwypuklono aspekty „humanitas” i przez to humanistyczny wymiar uczenia się w starości. Tekst jest próbą przypomnienia i obrony niezbywalnych wartości człowieczeństwa, także w okresie starości, ulokowanych w procesach uczenia się. Przypomnienia szczególnie potrzebnego w czasach nasilającego się wpływu technologii informatycznych i sztucznej inteligencji, zagrażających człowieczeństwu, a zwłaszcza osobom o mniejszej potrzebie zmian i ograniczonych zdolnościach przystosowawczych.

Słowa kluczowe:

funkcje uczenia się, geragogika, humanistyczna perspektywa, starość

Inne teksty tego samego autora

Elżbieta Dubas, „Towarzyszenie w drodze” jako związek w chorobie Alzheimera , Exlibris Biblioteka Gerontologii Społecznej: Tom 12 Nr 2 (2016): Obecni – nieobecni starsi ludzie w rodzinie

Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Pobierz pliki

PDF-pełny tekst artykułu

Zasady cytowania

Dubas, E. (2023). Uczenie się w starości – przypomnienie humanistycznej perspektywy. Exlibris Biblioteka Gerontologii Społecznej, 24(1), 25–35. https://doi.org/10.57655/EXLIBRIS_1_2023_2

Wskaźniki altmetryczne

Cited by / Share

Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Bibliografia

Czerniawska, O. (2000). Drogi i bezdroża andragogiki i gerontologii. Wydawnictwo Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi.

Czerniawska, O. (2003). Wokół edukacji osób starszych. Acta Universitatis Lodziensis, Folia Paedagogica, 5, 155–163.

Dubas, E. (2008). Edukacyjny paradygmat badawczy w geragogice. W: M. Kuchcińska (red.), Edukacja do i w starości (s. 45–65).Wydawnictwo Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej.

Dubas, E. (2009). Refleksja autobiograficzna jako aktywność edukacyjna w kontekście całożyciowego uczenia się. W: A. Fabiś & S. Kędziora (red.), Aktywność społeczna, kulturalna i oświatowa dorosłych (s. 41–53). Górnośląska Wyższa Szkoła Pedagogiczna imienia Kardynała Augusta Hlonda w Mysłowicach.

Dubas, E. (2011). Uczenie się z (własnej) biografii – wprowadzenie. W: E. Dubas & W. Świtalski ( red.), Uczenie się z (własnej) biografii. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Dubas, E. (2018). Być i stawać się w starości – o rozwoju z andragogicznej perspektywy. W: A. Chabior (red.), Uczący się dorosły – inspiracje, wyzwania, trendy. Księga jubileuszowa poświęcona Profesorowi Tadeuszowi Aleksandrowi w 80. rocznicę urodzin i 55. rocznicę pracy naukowej (s. 167–196). Wyższa Szkoła Biznesu i Przedsiębiorczości w Ostrowcu Świętokrzyskim.

Dubas, E. (2019). Starzeć się to znaczy dojrzewać. Starość jako kategoria aksjologiczna w geragogice. Rocznik Andragogiczny, 26, 139–151.

Dubas, E. (2020). Geragogika jako subdyscyplina pedagogiczna. Studia z Teorii Wychowania, 31(2), 143–167.

Dubas, E. (2022). Refleksje o starości w kontekście wyzwań ery cyfrowej. W: M. Rosalska, A. Wawrzonek, & J. Szłapińska (red.), Człowiek dorosły w zróżnicowanych kontekstach życia. Księga jubileuszowa profesor Ewy Solarczyk-Ambrozik (s. 99–110). Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Dubas, E., & Świtalski, W. (red.). (2011). Uczenie się z biografii Innych. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Fromm, E. (2020). O byciu człowiekiem. Vis-à-vis Etiuda.

Gołaszewska, M. (1983). Estetyka rzeczywistości. IW PAX.

GUS. (2013). Kształcenie dorosłych 2011. https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/edukacja/edukacja/ksztalcenie-doroslych-2011,3,2.html

GUS. (2020). Sytuacja osób starszych w Polsce w 2018 r. https://stat.gov.pl/files/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/6002/2/1/1/sytuacja_osob_starszych_w_polsce_w_2018.pdf.

Halicki, J. (2000). Teoria kompetencyjna na tle gerontologii społecznej. W: Edukacja seniorów w aspekcie teorii kompetencyjnej. Studium historyczno-porównawcze. Wydawnictwo Trans Humana.

Kopaliński, W. (1980). Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Wiedza Powszechna.

Kozerska, A. (2019). Edukacja w późnej dorosłości na tle przemian w naukach społecznych. Rocznik Andragogiczny, 26, 153–170.

Malewski, M. (2010). Od nauczania do uczenia się. O paradygmatycznej zmianie w andragogice. Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.

Milerski, B., & Śliwerski, B. (red.). (2000). Pedagogika. PWN Leksykon. Wydawnictwo Naukowe PWN.

Richert-Kaźmierczak, A., & Forkiewicz, M. (2013). Kształcenie osób starszych w koncepcji aktywnego starzenia się. Studia Ekonomiczne – Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, 131, 127–139.

Schmidt-Lauff, S. (2013). Vom Gluck zum Lernen. O szczęściu w uczeniu się. The fortune of learning. Rocznik Andragogiczny, 20, 153–171.

Solarczyk-Szwec, H., & Matlakiewicz, A. (2009). Dorośli uczą się inaczej. Wydawnictwo Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu.

Szarota, Z. (2015). Uczenie się starości. Edukacja Dorosłych, 1(72), 23–36.

Szarota, Z. (2019). Priorytety i funkcje społeczne edukacji w starości – perspektywa Celów Zrównoważonego Rozwoju UNESCO 2030. E-mentor, 78(1), 46–53.

Szarota, Z. (2022). Specyfika oferty dla uczących się w starości. Dyskursy Młodych Andragogów, 23, 287–303.

Szuman, S. (1975). O urodzie. W: S. Szuman (red.), O sztuce i wychowaniu estetycznym. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne.

Zych, A. A. (2005). Etniczność a starzenie się – wyzwania edukacyjne. W: A. Szerląg (red.),

Wielokulturowość – międzykulturowość obszarami edukacyjnych odniesień (s. 107–117). Oficyna Wydawnicza „Impuls”.